شیوه‌نامه‌ استنادی چیست؟

استناد چیست؟

یک «استناد» این است که شما به خوانندگان خود بگویید که برخی از مواد در پژوهش شما از منبع دیگری آمده است. همچنین به خوانندگان خود اطلاعات لازم برای پیدا کردن آن منبع را بدهید. از جمله: اطلاعات مربوط به نویسنده، عنوان پژوهش، محل دسترسی و…

استناد راهی برای دادن اعتبار به افراد برای کارهای خلاقانه و فکری آن‌ها است. پژوهشگر برای حمایت از تحقیقات خود از استناد استفاده می‌کند. همچنین می‌تواند برای یافتن منابع خاص و مبارزه با سرقت ادبی از استناد استفاده کند. به طور معمول، استناد می‌تواند شامل نام نویسنده، تاریخ، محل چاپ، انتشارات، عنوان مجله یا DOI باشد.

شیوه‌نامه استنادی چیست؟

شیوه‌نامه‌های استنادی، به صورت جامع قوانین رسم‌الخطی و نگارشی ذکر منابع و مآخذ را به پژوهشگر متذکر می‌شوند. دستورالعمل‌ها بر حسب قاعده و قوانینی تنظیم می‌شوند. این قوانین همچنین فراخور رشته‌های موضوعی متفاوت هستند.

چگونه می توانم سبک استنادی را انتخاب کنم؟

رشته های تحصیلی انتظارات متفاوت برای چگونگی فهرست اطلاعات استنادی دارند. در برخی موارد، حتی دو مجله در همان زمینه از سبک های مختلف استفاده می‌کنند. این راهنمای سه سبک اصلی که در ییل استفاده می شود را پوشش می دهد. هر سه از این سبک ها نیاز به همان اطلاعات اساسی دارند، اما منظور از این اطلاعات، به طور جزئی متفاوت است، چرا که زمینه های مختلف دانشگاهی بر مبنای تحقیقات قبلی تاکید بر عناصر مختلف منبع است.
راه‌های مختلفی برای نقل و انتقال منابع از پژوهش‌ها  وجود دارد. به عنوان مثال: APA (انجمن روانشناسی آمریکا) توسط انجمن روانشناسی تدوین شده است. شیوه MLA (انجمن زبان مدرن) توسط انجمن زبان‌شناسی مطرح شده است. شیوه  شیکاگو  به طور کلی توسط کسب و کار، تاریخ، و هنرهای تجسمی مورد استفاده قرار می گیرد.

نحوه استنادها در درون و بیرون متن

از آنجاییکه تحقیقات علوم انسانی نشان می‌دهد که چگونه یک نوشتار روی یک اثر تاثیر می‌گذارد، سبک MLA تاکید بر نام نویسنده و صفحه در متن اصلی دارد. این اطلاعات به محققان اجازه می‌دهد تا به راحتی جملات دقیقی را که در حال تجزیه و تحلیل هستند ردیابی کنند. سبک APA، که توسط انجمن روانشناسی آمریکا تعریف شده است، در علوم اجتماعی رایج است.
اگر چه نام نویسنده یک عنصر مهم در استنادهای APA است، این سبک بر سال انتشار منبع، به جای تعداد صفحه، تاکید می‌کند، که به خواننده امکان می‌دهد تا هر چه سریع‌تر به بررسی تحقیقاتی که در حال نوشتن درباره آنها پرداخته شده است، باشد. جایگزینی برای استناد در متن، استفاده از پانویس‌ها است. زمانی که نیاز به دیدن استناد در همان لحظه نباشد آن را به انتهای متن ارسال می‌کنند.

سفارش شیوه‌نامه اختصاصی 

شیوه‌نامه و دستورالعمل استنادی مورد نظرتان را برای درج و درون‌برد در نرم‌افزار، به متخصصین نرم‌افزار «پژوهیار» بسپارید. به‌این‌ترتیب می‌توانید نقاط ابهام شیوه‌نامه را رفع کنید. علاوه بر آن، محتوای دستورالعمل شیوه‌نامهٔ استنادی خود را ارتقاء دهید. متخصصان پژوهشی پژوهیار، با بررسی دقیق شیوه‌نامهٔ شما، موارد قابل تغییر برای نزدیک شدن به استاندارد جهانی را به شما یادآور می‌شوند. سپس فرآیند کدنویسی و تبدیل به زبان شیوه‌نامهٔ استناددهی، بر اساس نوع (نویسنده، شماره‌ای، یادداشت پاورقی، نویسنده-تاریخ، یادداشتی و برچسبی) و رشته (علوم انسانی، فنی، پزشکی، حوزوی و…) متناسب با نیاز کاربران انجام می‌شود. شیوه‌نامه‌های شیکاگو، ونکوور، APA،IEEE و سایر شیوه‌نامه‌ استنادی موجود، به‌عنوان منبع استاندارد در نظر گرفته می‌شود. سپس با توجه به نیاز سازمان‌ها، شیوه‌نامه‌های کاملاً اختصاصی، با نام سازمان مربوطه و آیتم‌های تخصصی همان سازمان، کدنویسی خواهد شد. زبان کدنویسی شیوه‌نامه‌ استنادی(Citation style language) یا CSL نامیده می‌شود.

شیوه‌نامه‌هایی که کدنویسی شده است، پس از درون‌برد به نرم‌افزار «پژوهیار» مطابق تصویر در ورد قابل‌مشاهده و انتخاب است.

این دو تب محتوی زیر را عوض میکنند.
کارشناس ارشد پژوهشی مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی (نور). گروه نرم‌افزاری پژوهیار دانش‌آموخته کارشناسی ارشد کتابداری و اطلاع رسانی(علم اطلاعات و دانش شناسی)، دانشگاه تهران

آخرین پست توسط فرحناز سلطانی (مشاهده ی همه)

پاسخی بگذارید

69 بازدید از این صفحه انجام شده